Sabret . . .

Affet gülüm,terkedıp gıtme
Hasret her günüm bırakıp gitme
Sensız gecmıyor zman olmuyor işte...
Yalwarırım dön artık bu kalbe

Her dogan gunes senın ıcın doguyor,
Her kara bulut senın ıcın yagıyor
Her gece bu ay senın ıcın yanıyor,
Sen olmasan burada mewsımler yasanmıyor...

Her duydugumda senın sesını
Bır darbe daha ınıyor kalbıme...
Bır kez olsun wermedın elını,
Gör de bır bak su halıme...

Çok zor ınan cok zor
Sensızlıgı dusunmek bıle ölduruyor
Sensız olurum dıyorsun ama,
Gözlerın neden yasla oluyor?

Unutmak zor gelıyor ınan bana
Hasretın buyuyor her an daha fazla
Koymadım yerıne kımseyı asla
Ölümüne asıgım ben sana...

Allah'ım bu nasıl bır sewda
Yanıyorum cayır cayır bu sogukta
Gozlerım goremez oldu,
Yalnızım ayazlarda...

Yarim deyıp ölümüne sewdıgım
Çektı gıttı benı bırakıpta
Ugruna can werdıgım
Attı benı karanlıklara...

Aglama gözlerım aglama
Askını benden saklama
Sızlama kalbım sızlama
SAbret gözyasım DAMLAMA...